100 χρόνια από το θάνατο του Μεγάλου Βασίλη Μιχαηλίδη

By Andreas Andreou — November 29, 2017

basilis

Συμπληρώθηκαν 100 χρόνια μετά από το θάνατο του σπουδαίου μας ποιητή Βασίλη Μιχαηλίδη.  Ο Μιχαηλίδης γεννήθηκε στο Λευκόνοικο το 1849. Γονείς του ήταν ο Χατζής Μιχαήλ Χαραλάμπους και η Αννέττα Κονόμου. Το επίθετο “Μιχαηλίδης” υιοθετήθηκε αργότερα από τον ποιητή. Πρότυπό του ο θείος του αφού ακολούθησε τα χνάρια του όσον αφορά την ποίηση και την αγάπη του για τη ζωγραφική. Από εκείνον έμαθε και τα πρώτα του γράμματα. Η λατρεία του για την ζωγραφική τον οδήγησε να παρακολουθήσει μαθήματα αγιογραφίας στη Λευκωσία υπό την επίβλεψη του θείου του Γιάννη Οικονομίδη ο οποίος διετέλεσε αργότερα μητροπολίτης Κιτίου. Τα όνειρα του Βασίλη Μιχαηλίδη δεν καρποφόρησαν αφού απέτυχε στο να ενταχθεί σε μία ανώτερη σχολή. Ο Μιχαηλίδης στα επόμενα του χρόνια έζησε στη Λάρνακα με τη χειροτόνηση του Θείου του ως Μητροπολίτης Κιτίου. Εκεί επηρεάστηκε από το πολιτισμό και τη κουλτούρα της πόλης αλλά και από τους λόγιους της περιοχής και έστρεψε το ενδιαφέρον του προς τη ποίηση.

Ο Μιχαηλίδης θα καταφέρει να δημοσιεύσει τα πρώτα του έμμετρα κείμενα στον Πυθαγόρα της Σμύρνης το 1873. Αιτία αυτής του της επίτευξης ο ποιητής και συγγραφέας Θεόδουλος Κωνσταντινίδης Στην πορεία της ζωής του ο Μιχαηλίδης πήγε στη Ιταλία και αργότερα στην Ελλάδα η υπολογιζόμενη ημερομηνία είναι το 1878 όπου κατατάσσεται ως εθελοντής στον ελληνικό στρατό και παίρνει μέρος στην απελευθέρωση της Θεσσαλίας από τους Τούρκους. Την ίδια χρονιά επέστρεψε στη Κύπρο  μακριά από φίλους, άνεργος και άστεγος αναζητά στέγη στον Μητροπολίτη Λεμεσού. Την ίδια χρονιά μέχρι και το 1884 εργάστηκε ως υπάλληλος στη φαρμακευτική του Δημοτικού Νοσοκομείου Λεμεσού. Η ποίηση έγινε αναπόσπαστο κομμάτι της ζωής του, η πρώτη του συλλογή Ασθενής Λύρα εκδόθηκε το 1882 ενώ την ίδια περίοδο πατριωτικά και σατιρικά ποιήματα του γέμιζαν στις σελίδες των εφημερίδων Αλήθεια και αργότερα Σάλπιγξ.

Το 1904 ο Βασίλης Μιχαηλίδης αναγκάζεται να ταξιδέψει στο εξωτερικό για λόγους υγείας. Ο αλκοολισμός του θα ευθύνεται για την απόλυση του ως νοσοκόμος, παρόλα αυτά θα καταφέρει να διοριστεί στο υγειονομείο. Η σωματική του εξάντληση δεν θα τον εμποδίσει να γράφει και να φέρει εις πέρας τη συλλογή Ποιήματα . Το 1915 ο αλκοολισμός του ποιητή ήταν σε υψηλά επίπεδα οδηγώντας τον στο πτωχοκομείο της Λεμεσού. Ο Μιχαηλίδης δεν έπαψε ποτέ όμως να γράφει μέχρι και την τελευταία του στιγμή είχε στο πλάι του την μεγάλη του αγάπη για τη ποίηση. Στις 25 Νοεμβρίου του 1917 ο Βασίλης Μιχαηλίδης απεβίωσε αφήνοντας πίσω του σπουδαίο έργο που θα συντροφεύει τις μετέπειτα γενιές.

 

Σπουδαία έργα του είναι η «ανεράδα», η «χιώτισσα», αλλά και η συλλογή του «ποιήματα» που κυκλοφόρησε το 1911. Το τελευταίο του έργο είναι το «όρομαν του Ρωμιού.»

Πρωτοσέλιδα Εφημερίδων