Διεθνές Συνέδριο “Για Έναν Εκτεταμένο Αξιονισμό”

By Andreas Andreou — September 19, 2017

 

eikastika

Στο πλαίσιο της Πολιτιστικής Πρωτεύουσας της Ευρώπης Πάφος 2017 και του πρότζεκτ Terra Mediterranea: In Action, το Δημοτικό Κέντρο Τεχνών Λευκωσίας, Συνεργασία: Ίδρυμα Πιερίδη [NiMAC] διοργανώνει το διεθνές συνέδριο “Για Έναν Εκτεταμένο Αξιονισμό” [For An Extended Actionism] που βασίζεται σε μια ιδέα των Paola Yacoub και Michel Lasserre.

Σάββατο, 23 Σεπτεμβρίου, NiMAC

Δωρεάν συμμετοχή

*Το συνέδριο θα διεξαχθεί στην αγγλική γλώσσα

Το να ζωγραφίζεις, να φωτογραφίζεις… σημαίνει να ενεργείς. Μερικές φορές, τα διακριτικά χαρακτηριστικά ενεργειών, όπως η σκοπιμότητα, η ικανότητα αυτενέργειας, ο έλεγχος και η εξατομίκευσή τους, επίσης επηρεάζονται κατά τη διαδικασία.

Όταν ο Duchamp δηλώνει ότι το έργο του το “Μεγάλο Γυαλί” είναι οριστικά ατελείωτο, υπεισέρχεται στην εξατομίκευση της δράσης με επαναλαμβανόμενο τρόπο και όχι απλά σε σχέση με ένα συγκεκριμένο υλικό. Ήταν ήδη ένας Αξιονιστής.

Προτείνουμε να υιοθετήσουμε και πάλι αυτόν τον όρο [Η χρήση αυτού του όρου δεν περιορίζεται στον τομέα της Τέχνης. Απαντάται επίσης στην κοινωνιολογία, καταρχάς με τον Max Weber, και στις γνωστικές επιστήμες] για να περιγράψουμε τόσο τις παρεμβάσεις που χαρακτηρίζουν τις δράσεις όσο και εκείνες που τροποποιούν τα ίδια τα χαρακτηριστικά τους. Παραδείγματα Αξιονισμού που ορίζονται με τον προτεινόμενο τρόπο μπορούν να εντοπιστούν καθ’ όλη τη διάρκεια της ιστορίας του 20ού αιώνα. Ήδη από τη δεκαετία του 1910, ο Μάλεβιτς χαρακτήρισε το έργο του “Λευκό πάνω σε λευκό” ως καθαρή δράση.

Αυτός ο Αξιονισμός εκτείνεται πέρα από το κίνημα που ονομάζεται Βιεννέζικος Αξιονισμός, πέρα από ταξονομίες δράσης στην τέχνη: δραστηριότητες τέχνης, χάπενινγκ, περφόρμανς. Δεν αναφέρεται πλέον σε συμβατικές εικονογραφίες, όπως διαμελισμένα πτώματα.

Ποιες είναι οι συνέπειες αυτού του Εκτεταμένου Αξιονισμού, αυτής της έμφασης στις παρεμβάσεις που αφορούν τα χαρακτηριστικά της δράσης, είτε τις κάνουμε, τις παρατηρούμε είτε τις αμφισβητούμε; Πώς μπορούμε να προσεγγίσουμε έργα που ερευνούν την ίδια την πράξη, μέσα στην ιστορία, τον νόμο, την οικονομία, ακόμα και την κριτική της τέχνης;

Ας επισημάνουμε καλύτερα ορισμένα θέματα που προκύπτουν από αυτόν τον Αξιονισμό. Είναι συνυφασμένος με τις απαρχές της νεοφιλελεύθερης οικονομίας [Βλέπε Ludwig VON MISES, Human Action: A Treatise on Economics, Yale University Press, 1949, 1998, 2010]. Πρέπει αναγκαστικά κάποιος να αφήνει τους άλλους να αναλάβουν δράση; Θα μπορούσε επίσης ο Αξιονισμός να διαδραματίσει ρόλο στην επανεξέταση και την παραγωγή άμεσων τρόπων δράσης; Από αυτή την προοπτική της φιλοσοφίας της δράσης κατά τις δεκαετίες 1950-1980, τι μπορούμε να περιμένουμε σε επιχειρησιακό επίπεδο;

Η χρήση τέτοιων εννοιών μέσα στην καλλιτεχνική πρακτική δεν είναι αυτονόητη, ειδικά καθώς οι περισσότερες από αυτές παραμένουν μέχρι σήμερα αμφιλεγόμενες. Ωστόσο, μήπως μπορούμε να τις χρησιμοποιήσουμε για να αμφισβητήσουμε τους καθιερωμένους χαρακτηρισμούς και ενδεχομένως να δημιουργήσουμε νέες δυνατότητες για πρακτική εφαρμογή;

Και όμως, ορισμένες από αυτές τις έννοιες έχουν εφαρμοστεί –και αμφισβητηθεί [Jean-Michel ROY, Triangulating Morris Intention? Davidson on Morris Quoting Davidson, ENS Éditions, 2015]– σε άλλους τομείς καλλιτεχνικής δραστηριότητας, όπως για παράδειγμα ως πρώτη ύλη στη σειρά “Blind Time Drawings (Drawing with Davidson)” του Robert Morris [Jean-Pierre CRIQUI (Συγγραφέας), Donald DAVIDSON (Συγγραφέας), Robert MORRIS (Καλλιτέχνης). Robert Morris: Blind Time Drawings, Χαρτόδετο, 2005].

Θα μπορούσαμε να αναβιώσουμε αυτόν τον τύπο άσκησης; Θα μπορούσε να μας χρησιμεύσει ο Αξιονισμός του γνωστικού πραγματισμού, όπως στην πρόταση: η αντίληψη είναι δράση; [Ο Αξιονισμός είναι η θέση ότι η αντίληψη είναι η δραστηριότητα της εξερεύνησης του περιβάλλοντος χρησιμοποιώντας τη γνώση των αισθητικοκινητικών ενδεχομενικοτήτων. Στο Alva NOË, Concept Pluralism, Direct Perception and the Fragility of Presence, Thomas METZINGER, Πανεπιστήμιο Johannes Gutenberg, Μάιντς, Γερμανία και Jennifer M. WINDT, Πανεπιστήμιο Monash, Μελβούρνη, Αυστραλία.]

Θα εξετάσουμε μια τέτοια επέκταση του Αξιονισμού, στο σταυροδρόμι διαφόρων πεδίων. Αποτελεί συνέχεια του συνεδρίου “Η Δράση της Τέχνης” (The Action of Art), που διοργανώθηκε από το Πρόγραμμα Καλλιτεχνικών Ερευνητικών Πρακτικών της Ακαδημίας Καλών Τεχνών του Λιβάνου (ARP-ALBA) στο Μουσείο Sursock στη Βηρυτό, το 2016.

Για το πλήρες πρόγραμμα και σχετικές πληροφορίες παρακαλώ επισκεφτείτε τη σελίδα του συνεδρίου στο facebook
www.facebook.com/events/117066538979215/

 

 

Πρωτοσέλιδα Εφημερίδων