Ένα Καπέλο Γεμάτο Βροχή

Ένα Καπέλο Γεμάτο Βροχή

Το Θέατρο «ΣΚΑΛΑ» μετά τις δύο τελευταίες του παραστάσεις στην Λάρνακα με το συγκλονιστικό έργο του Μαίκλ Γκάτσο «Ένα καπέλο γεμάτο βροχή» το Σάββατο 13/4 – 8.30μ.μ. και Κυριακή 14/4 – 6.30μ.μ., θα δώσει μόνο δύο παραστάσεις στην Λευκωσία ως ακολούθως:

  • Παρασκευή 19 Απριλίου 2019 – Ώρα 8.30μ.μ. και
  • Σάββατο 20 Απριλίου 2019 – Ώρα 8.30μ.μ. στο Θέατρο ΔΕΝΤΡΟ

«Ένα Καπέλο γεμάτο βρόχη» – Ένα έργο για το καυτό πρόβλημα των ναρκωτικών, άμεσο και επίκαιρο. Οι κοινωνικοί ή και προσωπικοί λόγοι που οδηγούν συνανθρώπους μας στην εξάρτηση από διάφορες ουσίες. Ανθρώπινα ράκη που οδηγούνται σε απαράδεκτους θανάτους, συνάνθρωποι μας ηθικά ξεπεσμένοι από την εξάρτηση που η κοινωνία, που εν μέρει ευθύνεται για το κατάντημα τους, τους πετά τώρα σαν απόβλητα, στοιβάζοντας τους στην «άκρη» της πόλης σχεδόν σαν σε ανθρώπινες χωματερές. Το δράμα μιας οικογένειας που τα μέλη της καλούνται να ξεσκεπάσουν την καμουφλαρισμένη αλήθεια, να την δουν κατάματα και να αναλάβουν τις οδυνηρές τους ευθύνες. Στην συνέχεια να λυτρωθούν καταθέτοντας το υπόλοιπο της αγάπης προς το θύμα. Αυτή την αγάπη που όλα τα ελπίζει και όλα τα υπομένει.

Το έργο θέτει το πρόβλημα των ναρκωτικών. Ο κεντρικός ήρωας αγωνίζεται να ξεφύγει από τα ναρκωτικά. Ο αγώνας του αυτός δοκιμάζει την ηθική αντοχή και την ποιότητα του ως ανθρώπου καθώς το πάθος του τον φέρνει αντιμέτωπο με την αγάπη και την οικογένεια του (σύζυγο, αδερφό και πατέρα). Την ίδια δοκιμασία, αλλά για διαφορετικούς λόγους περνούν και τα άλλα βασικά πρόσωπα του έργου. Η σταδιακή αποκάλυψη του ατομικού δράματος του πρωταγωνιστή και η προσπάθεια του για λύτρωση, δίνουν τη δυνατότητα να φανούν οι χαρακτήρες των άλλων με όλα τα αρνητικά και θετικά τους στοιχεία. Η αποκάλυψη του πάθους του κεντρικού ήρωα και οι μαρτυρικές στιγμές που περνά από την έλλειψη του ναρκωτικού θα λειτουργήσουν ως καταλύτης. Θα φέρουν στην επιφάνεια την τρυφερότητα και την αγάπη που κρύβουν όλοι μέσα τους. Το έργο έχει αισιόδοξο τέλος. Μας υποδηλώνει ότι ο ναρκομανής θα λυτρωθεί και θ’ αρχίσει μια καινούργια, σωστή ζωή. Εκείνο όμως που μένει σαν καταστάλαγμα είναι η ανθρωπιά. Αυτό συνιστά και το βαθύτερο νόημα του έργου.