Μιας Βαλίτσας τα πολυτίμα κιτάπια»

Μιας Βαλίτσας τα πολυτίμα κιτάπια»

Μια εβδομάδα μετά την παρουσίαση της συγκινητικής μουσικοθεατρικής παράστασης«. Ιδέα και παραγωγή του Δημήτρη Φανή, ο οποίος μέσα από την πολύχρονη πορεία του, μας έχει συνηθίσει σε αξιόλογες και ξεχωριστές δουλειές. Η σύμπραξη του με τον Βασίλη Χατζηστυλλή, ο οποίος υπογράφει το κείμενο και τη σκηνοθεσία, είχε ως αποτέλεσμα την πιο δυνατής ίσως αναπόλησης της ψυχής, συντελεστών και θεατών. Μια παράσταση, άρρηκτα δεμένη με τις «μνήμες και το πανάκριβο ριζικό μας»,που ανέβηκε για δεύτερη φορά, με πρωτοβουλία της Ομοσπονδίας Συνδέσμων Γονέων Μέσης Εκπαίδευσης Λευκωσίας.

Το Δημοτικό Θέατρο Στροβόλου αποδείχτηκε πραγματικά πολύ μικρό για να χωρέσει τους εκατοντάδες θεατές που το κατέκλυσαν, παρά την ιδιαιτερότητα της ημέρας, αφού η παράσταση ανέβηκε την Κυριακή των Βαΐων. Η συγκίνηση, έκδηλη στα μάτια όλων των παρευρισκομένων, οι οποίοι με το πέρας της παράστασης έσπευσαν σύσσωμοι, για να συγχαρούν τους συντελεστές και να τους εκφράσουν την ευγνομωσύνη τους, γιατί κατάφεραν μέσα από μια δίωρη μυσταγωγία να αγγίξουν τις ψυχές τους.Χωρίς εθνικιστικές κορώνες και ετεροβαρείς αναφορές σε ιστορικά γεγονότα, αλλά με απόλυτη σοβαρότητα και σεβασμό στα ομολογουμένως ευαίσθητα ζητήματα, η παράσταση πέτυχε αυτό που έθεσε ως βασικό στόχο της: αφενός μεν ναπροβληματίσει, αφετέρου δε νααφυπνίσει. Δεν είναι τυχαίο, που οι θεατές ζητούν την επανάληψη της παράστασης, την οποία κατά την κρίση τους θα πρέπει να βλέπουν «ξανά και ξανά οι νέοι της Κύπρου», αλλά και οι πολιτικοί ταγοί μας.

Τα πολύτιμα κιτάπια της βαλίτσας, δεν αποτελούν μόνο αφορμή για μια ανώδυνη αναπόληση, αλλά μπορούν και πρέπει να αποτελέσουν σοβαρό κίνητρο προς την αναζήτηση της ιστορικής αλήθειας και την εν τέλει επικράτηση της δικαιοσύνης.